Utrecht, 22 januari 2006
Ik ben ten huwelijk gevraagd, en hoe...
Dat het niet zo lang meer zou duren wist ik eigenlijk wel, en dat we naar hèt restaurant gingen waar we voor de eerste keer samen gegeten hadden, liet me wel denken dat er misschien wel wat meer kon gaan gebeuren dan dat we alleen maar samen uiteten gingen, maar toch liep alles anders dan ik gedacht had...
Rond 20u liepen we over straat op zoek naar het restaurant waar Piet gereserveerd had om lekker te gaan eten. Bij binnenkomst wist ik weer hoe gezellig we het hier ooit gehad hadden en was benieuwd of we misschien weer aan hetzelfde tafeltje zouden kunnen zitten. Helaas deze was bezet. We werden door het personeel van het restaurant naar een ronde tafel gewezen die voor twee mensen gedekt was. De tafel stond in een hoekje bij een boekenkast waarin wat gezellige waxinelichtjes branden.
We gingen zitten op de aangewezen plaatsen en begonnen ons te oriënteren op de menukaart en ondertussen begonnen we wat te kletsen. Ik bestelde rundercarpaccio met pesto, oude parmezaanse kaas en pijnboompitten als voorgerecht, entrecote met beurre rouge, geserveerd met knapperige aardappeltjes en Puy-linzen als hoofdgerecht en drie soorten vruchtenijs, geserveerd in een tulpbakje als toetje.
Na het toetje kwam een serveerster vragen of we wat wilden drinken nog. We hadden eigenlijk net besproken dat we het niet te laat wilde maken en dan nog wel ff in bunschoten nog wat zouden drinken en dat ik dan daarna wel naar huis zou gaan, dus Piet vroeg om de rekening...
... toen kwam er nog een serveerster, ze zei: "Ik heb wat voor jou" en gaf me een enveloppe met mijn naam erop, en liep weg. Ik maakte hem open en begon een heel mooi gedicht te lezen. Piet blijkt te hebben gevraagd of hij het voor zou lezen, maar dat heb ik (helaas) niet gehoord...
Toen ik klaar was met lezen zei Piet: "En nu in woorden: Wil je met me trouwen??" Waarop mijn ja al snel klonk. Toen we elkaar een zoen gaven gaf een personeelslid een seintje aan haar collega en kwam er een ober met een fles champagne...
Piet heeft bij hem thuis op de bank het gedicht ook nog voorgelezen en toen merkte ik hoe snel ik het gedicht eigenlijk gelezen had en ik maar half gelezen had wat er allemaal stond... Piet, meesterdichter, wordt mijn man...
