Ik heb Piet ontmoet in de vakantie van 2001 in Tjsechië, waar ik met Geertje was en waar ik hem naar mijn weten niet of nauwelijks gesproken heb. Hij was jarig tijdens de vakantie en ik zal hem best gefeliciteerd hebben, maar dat kan ik me eigenlijk ook niet echt herinneren.
Aan het einde van de vakantie ging er door de bus een lijst door om je naam en telefoonnummer en andere gegevens op te schrijven die we dan vervolgens van iemand netjes uitgetypt via de mail zouden krijgen. Piet dacht toen dat hij mij een smsje moest sturen om te checken of mijn nummer klopte... hij weet dit zelf niet meer, zegt hij.
Na de vakantie hadden we een reünie in Amersfoort. En omdat ik van ver kwam en misschien wel veel te vroeg aanwezig zou zijn, zei hij dat ik wel even langs mocht komen als ik dat wilde. Ik wilde dat best hoor... maar niet alleen. Dus ik heb Geertje natuurlijk meegenomen, want die ging ook naar de reunie.. achteraf bleek dat het wel makkelijk was dat ik gekomen was, omdat Piet dan vervoer had naar het afgesproken cafeetje... Het is maar goed dat ik dat veel later pas hoorde
Ik ga niet het hele verhaal hier publiceren, want dat wordt veel te lang. Als je de hele versie van het verhaal wilt horen van moet je maar eens langs komen, dan vertel ik het je wel allemaal. Het komt er in ieder geval op neer dat Piet en ik na 2 jaar mail en msn contact eindelijk eens een afspraakje maakte en het daarna nog bijna een jaar heeft geduurd voordat het eindelijk eens aan ging... weer 2,5 jaar later zijn wij getrouwd (op 28-09-2006)
